حجتالاسلام و المسلمین اشکان صادقنژاد، مدیر گروه کشوری شیفتگان حضرت رضا (ع) در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران، به تبیین ابعاد استراتژیک، لایههای پنهان و روشهای مواجهه با پروژه تریبونزدایی، حذف قرآن و انزوای خطابه معنوی در مجالس و شعائر مرتبط با اموات پرداخت.
وی به تغییر الگو واره در نحوه برگزاری مراسمهای تدفین و یادبود جامعه اشاره کرد و گفت: بررسیهای راهبردی نشان میدهد که جریانهای مروج تجملگرایی و بدعتهای لوکس ترحیم، از فاز تقابل رو در رو با اعتقادات مردم وارد فاز عملیاتی حذف ساختاری و محتوایی معارف دین از مجالس اموات» شدهاند. هدف غایی این طراحی پنهان، قطع کردن دسترسی تودههای مردم به مبلغان واجد شرایط و قاریان قرآن در حساسترین لحظات تنبه و یاد آخرت، یعنی در مجالس ختم و سوم و چهلم درگذشتگان است.
حجتالاسلام والمسلمین صادقنژاد، ابعاد این طراحی سناریومحور در حوزه آیینهای عزا را به سه لایه کلیدی تفکیک کرد و افزود: لایه نخست این پروژه، «بایکوت ساختاری در پوشش تجملگرایی و مدرنیته تالارها» است. این جریان با ترویج الگوهای تشریفاتیِ محض در هتلها و سالنهای پذیرایی، به دنبال القای این باور غلط است که قرائت تدبرآمیز آیات قرآن، ادعیه مأثور و هدایت فقهی با پرستیژ مجالس امروزی همخوانی ندارد، تا از این طریق تریبونهای معرفتی و مجالس وعظ را از مجالس ترحیم منزوی کند.
وی محور دوم این تهاجم را «سطحیسازی معرفت جمعی در لایه خطابه و منابر ترحیم» دانست و تصریح کرد: این جریان با برجستهسازی تریبونهای غیرتخصصی، مداحان موسیقیمحور و افراد فاقد اهلیت علمی در مجالس اموات، تلاش میکند سطح معرفتی این محافل بیدارگر را پایین بیاورد. جایگزینی منبرِ تبیینی معاد و روضه اصیل با اشعار دنیوی، فراقنامههای شخصیِ میتمحور و اجرای تصنیف همراه با سازهایی چون دف و نی، مخاطب و به ویژه نسل جوان را در مجالس عزا دچار پادکستهای احساسیِ بیمحتوا میکند و متوفی را از رزق حقیقی برزخی یعنی تلاوت قرآن و استغفار محروم میسازد.
مدیر گروه کشوری شیفتگان حضرت رضا (ع)، خطرناکترین فاز این پروژه را هجمه به اصالت فقهی مناسک حیاتی متوفی و شعائر سنتی سوگواری دانست و اظهار کرد: این جریان به خوبی میداند که فرآیندهای دقیق فقهی مربوط به درگذشتگان مانند نماز میت، ادعیه مأثور و تلقین بر سر مزار، نقاط عطف و پیوندهای عاطفی-معرفتی عمیق میان مردم و ارکان شریعت است. آنها با اباحهگری، ساختارشکنی یا تلاش برای جایگزینی افراد فاقد شرایط، میخواهند این پیام را القا کنند که احکام اموات صرفاً یک کار فرمالیته، مدنی و نمایشی است، تا ارتباط هدایتی جامعه در حساسترین لحظات یاد مرگ قطع شود.
وی با تحلیل مدل رفتاری این جریان نوظهور خاطرنشان کرد: این حرکت، تلاشی برای روی کار آمدن قرائتهای بیهویت، زمینی و منزوی از شعائر عزا است؛ مجالس ختمی که کاری به توحید، معاداندیشی و تذکر نفس ندارد و صرفاً به یک محفل احساسی، فردی و بیخاصیت همراه با ساز و آواز تقلیل یافته است. این همان تهیسازی مناسک ترحیم از درون است که ثمرهای جز دوری جامعه از حقایق برزخ و آخرت ندارد.
حجتالاسلام و المسلمین صادقنژاد در بخش دیگری از سخنان خود به نقشه راه تقابل با این توطئه در فضاهای مذهبی و آرامستانها اشاره کرد و با تاکید بر اینکه کارزار مذکور جای نظریهپردازیهای انتزاعی نیست، گفت: برای خنثیسازی این تهاجم چندلایه به مجالس ترحیم، هرگونه برنامهریزی باید منحصراً با تکیه بر نظرات افراد متخصص در علم تبلیغ، صاحبان مهارتهای عینی و فعالان حاضر در خط مقدم خطابه و مرثیهخوانی صورت گیرد.
وی در تبیین گامهای عملیاتی پاتک مذهبی-تبلیغی در آیینهای عزا افزود: نخستین گام، «هجوم کارآمدی و ارتقای مهارتهای تخصصی مبلغان در منابر ترحیم» است. کارشناسان دینی باید به پیشرفتهترین ابزارهای روانشناختی جهت تسلیبخشی و مدیریت رفتاریِ خانوادههای داغدار مجهز شوند. حضور مبلّغ و روضهخوان در منبر ترحیم باید چنان گرهگشا، کوتاه و تبیینی باشد که حذف او مایه افت شدید کیفیت و اصالت مجلس عزا شود و راه بر هرگونه بهانهجویی تشریفاتی بسته شود.
نظر شما